تبليغاتX
خاطرات شعر گونه

خاطرات شعر گونه

یک پسر در حمام

یک پسر در حمام

1ـ همون طور که رو تخت نشسته  لباساشو میکنه. هر کدوم رو پرت میکنه یه گوشه اتاق
2ـ نیم وجب حوله رو میگیره دور باسنش و میره به سمت حموم
3ـ می ایسته جلوی آیینه. شکمش رو میده تو. بازو میگیره. فیگور چپ؟ فیگور راست؟ نیم ساعت قربون صدقه خودش میره؟ (این قدوبالا رو ببین چه کرده .لای لای لالای لای)مامانش هم از تو آشپزخونه تایید میکنه
4ـ زیر بغلش رو بو میکنه و رنگ چهره ش بر میگرده. سبز؟ آبی؟ بنفش
5ـ در کمد شامپو ها رو باز نمیکنه چون اصلا توش چیزی نداره
6ـ با قالب صابون سبزش زیر بغلهاشو کف مالی میکنه. یه عالمه مو می چسبه به صابون
7ـ با همون صابون صورت و مو و بدنش رو هم میشوره
8ـ نرم کننده مو؟؟؟ برو بابا
9ـ دو دقیقه بعد دوباره میزنه زیر خنده؟ آخه این دفعه بوش رسیده به دماغش
10ـ از زیر دوش میاد بیرون و یکهو می بینه یادش رفته بوده در حموم رو ببنده. و همه فرش و کف خونه خیس شده.( بی خیال…مامان خشک میکنه)
11ـ حوله فسقلیش رو می پیچه دور باسنش و همون طور خیس خیس میره تو اتاق
13ـ حوله خیس رو پرت میکنه رو تخت و ؟ دقیقه ای لباس می پوشه ساعت5 بعد از ظهر

+ نوشته شده در  یکشنبه دوم خرداد 1389ساعت 15:49  توسط نیلوفر  | 

خوبه والا....
این جماعت کاری که نباید بکنن رو میکنن بعد هم درگاه گله هاشونو رو به خدا باز میکنن
کاسه ی چه کنم چه کنم میگیرن دستشون
میگن:

خدا!!!!!


کی بهتر از ما.!$
کی شاکر تر از ما ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
کی بخشنده تر از ما............
ولی حیف
حیف که نمیدونن که دل کسی رو شکستن تاوان داره ......
اره به نظرشون چیز مهمی نبوده ولی تحملش واسه شنونده سخت تر از اونیه که گوینده فکرشو کنه......
حالا ما میگیم :
خدا !!!!!!!!


ما راضیم به رضای تو

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هشتم بهمن 1388ساعت 23:34  توسط نیلوفر  | 

عشق گمشده

شنيدي که دلم گفت بمان ، ايست ، نرو

                    به خدا وقت خدا حافظي ات نيست ، نرو

نکند فکر کني در دل من مهر تو نيست

                   گوش کن نبض دلم زمزمه اش چيست ، نرو . . .

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم بهمن 1388ساعت 22:43  توسط نیلوفر  | 

نون و پنیر رامک............. تولدت مبارک...............

چه لطيف است حس آغازي دوباره،


و چه زيباست رسيدن دوباره به روز زيباي آغاز تنفس
...

       
و چه اندازه عجيب است ، روز ابتداي بودن
!

                   
و چه اندازه
شيرين است امروز...

                              
روز ميلاد
...
                 روز تو
!
                               روزي که تو آغاز شدي
!

 

                                               

                                                                                                         

                                                                            
  تولدت مبارک

                     

                                             

                

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و دوم دی 1388ساعت 6:1  توسط نیلوفر  | 

 بچه بوديم دخترا عاشق عروسک بودن وپسرا عاشق مرداي قوي ...بزرگ شديم دخترا عاشق مرداي قوي شدن و پسرا عاشق عروسک..............

دفتری که بسته شد دیگه بازش نکنید... قلبی که شکسته شد دیگه نآزش نکنید...!!

ترجيح مي دهم در خيابان با كفش هايم راه بروم و به خدا فكر كنم نه اينكه در مسجد بنشينم و به كفش هايم فكر كنم! " زنده یاد (دكتر علي شريعتي )

رشتیه با خانمش دعواش میشه, قهر می کنه دست بچه هاش رو می گیره که بره ,خانمش میگه با من دعوا داری بچه های مردم رو کجا می بری ؟؟

 فرمانده پلیس تهران: هیچ کس در کهریزک کشته نشد حتی ما چند مورد زاد و ولد نیز داشتیم

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و ششم آذر 1388ساعت 13:54  توسط نیلوفر  | 

زنده رود زنده شد

احساس بدی میده ......

وقتی چیزی رو که هر روز از کنارش رد میشدی  و می دیدیش ، دیگه نتونی ببینیش .

اونم نه یک  روز نه دو روز نه .... روز بلکه تقریبا ۲۰۰ روز.....

 

تا اینکه بعد از این همه روز ببینیش  که رنگ و روی قبلی رو نداره

 

ناراحت کنندس ولی بیشتر ادم رو خوشحال میکنه ........

 

تازه اونم اگه زیر بارون چشمت بهش بیافته که دیگه واویلا...

 

من که از ذوقم دستامو مشت کردمو به اونیکه بالای سرم بود لبخند زدم

۸۸/۸/۱۲

روز افتتاحیه رودخانه ی زاینده رود بود . به همه اصفهانیای عزیز تبریک میگم .

عزیزان منتظرتون میمونم

+ نوشته شده در  پنجشنبه چهاردهم آبان 1388ساعت 14:34  توسط نیلوفر  | 

ستاره

دیشب یه ستاره از اسمون افتاد زمین

بهم گفت  دنیارو میخوای یا یه دوست خوب ؟

گفتم هیچ کدوم

چون یه دوست دارم که اسمش یه دنیاست

من بر گشتم ولی دیر به دیر میام ..............

آخه ناسلامتی کنکور دارم

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و سوم مهر 1388ساعت 18:57  توسط نیلوفر  | 

14 یا41؟؟؟؟؟

گفتم یه دونه شمع ۱و یه دو نه شمع ۴ بهم بده.....

گفت ۱۴؟؟؟؟؟؟

خندیدم و گفتم ۴۱

براش جالب شد ....!!!!!!!

گفت چی روش بنویسم ؟

یه هو کیوان(داداشم) در اومد گفت:

هااااااااا!!!بوااااااااااا....

تولدت مبارک jbjk1r1o4nofqrqtozxj.gif.

تو چشماش نگاه کردم و با هم خندیدیم

آره میخوام بگم دیشب واسه بابام تولد ۴۱ سالگیشو گرفتم ...

فکر کنم دفعه ی اولی بود که تولد گرفته بود

اخی ..دلم براش سوخت ..اخه مرد بی زبون بعد از ۱۲ ساعت از سرکار برگشته بود

ولی تا این در و دیوار ،اون کیک و اون کادو رو روی میز دید ۳۶۰ درجه عوض شد .

dbku6jis0p98uq9brq41.gif

و این است :

زیستن و از نو زیستن

از امروز عوض شده

به امید زیستی دوباره برای همه ی عزیزان

 

 

hacgdhj5p66kxet73xg.gif

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و ششم مرداد 1388ساعت 21:49  توسط نیلوفر  | 

تولـــــــــــــــــــــــد

قسم به پاكی كه تولد آغازیست برای یك رویا، رویائی برای زندگی.

 تولد آغازیست برای یك راز، راز ِ ماندگاری.

 قسم به چشمان ستاره كه هر شب در آسمان، سو سویش دل هزاران عاشق را شاد می كند، تولد، سرآغاز یك انتظار است، انتظار پیوستن خیال درآرزویی دور به وصال.

 و قسم به همه خوبیها تولد بهانه ایست، بهانه ای برای خدا كه بگوید جریانش همیشه است و همه همیشه خواهدبود.

اما سهم من سهم من از تولد شاید، روز دگر وفردایی باشد كه هرگز بدان دست نیابم

ynif8a5fbllxdmxktes9.gif

+ نوشته شده در  سه شنبه بیستم مرداد 1388ساعت 20:14  توسط نیلوفر  | 

زندگی عشق است              

 عشق افسانه نیست   

 آنکه عشق را آفرید دیوانه نیست             

 عشق آن نیست که کنارش باشی........                           

 عشق آن است که به یادش باشی

+ نوشته شده در  سه شنبه سیزدهم مرداد 1388ساعت 22:57  توسط نیلوفر  | 

زندگانی

 ازهواپیما

                                        با ترانه

                   با سقوط هاي فراوان                   ميفتد بر بام خانه

 

       نوجوانان جودوکار            فرودگاه ها يا چوبه دار؟

 

                            يکي مشهد ، يکي قزوين          تاوان تقلب به اسم دين

 

           اين ها تازه اولش است        خدا خشمگين از اين دولت پست

         باز هم توپولوف حماسه آفريده         ملت را به چشم موش آزمايشگاهي ديده       

 

                 باز هم بايد بگوييم روسيه دوست ماست

                                          باز هم بايد برويم پي هولوکاست

                               باز هم بگوييم خواست خدا بود

        باز هم بگوييم قضا بلا بود

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفتم مرداد 1388ساعت 22:29  توسط نیلوفر  | 

فریاد سکوت

خسته ام.......

 

       خسته از این صداها .....

 

                    صداهایی به بلندای صدای سکوت ..........

 

            نمیشنود کس،جز دل

 

    دل پاره.....

 

                            دل تنگ.....

 

         دل بی کس.........

                                         دل من....

ای سکوت فریاد کش...

                                فریادی از جنس عشق.....

+ نوشته شده در  جمعه دوم مرداد 1388ساعت 15:3  توسط نیلوفر  | 

روز دیدار

1000بار900جمله ی عاشقانه را در 800 جای مختلف به 700 زبان و با 600 شکل پیش 500نفر طرح کردم و400 تای آن ها 300 جمله را به 200 زبان در 100 برگ ترجمه کردند90 تای آن ها را در 80 روز روزی 70 دفعه برای خودم نوشتم60 تای آن ها را آموختم50 بار 40روز روزی 30 دفعه تکرار کردم 20 بار 10 سوال به مدت 9 روز تکرار کردم به 8 سوال 7بار 6جواب دادم در فاصله ی5روز دارای 4بار 3جا در مدت 2 روز تو را دیدم و عاشقانه نگاهت کردم تا روزی برسد

که من یک بار بگویم دوستـــــــــــــــــــــــــــــت دارم

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و نهم تیر 1388ساعت 16:8  توسط نیلوفر  | 

ر یـــــــــــــــــتمیک

 

دیگه ازینکه بخوام واسه کنکور بگم دیر شده ولی چون جالب بود ،مینویسم:

                        چند روزه دیگه کنکوره

                                                        قبول نشی  ناجوره

                درس بخونید با همت

                            چشم حسودا کوره

                               قبول شدن تو کنکور       

                                                    خودش یه جور فیگوره

+ نوشته شده در  شنبه بیستم تیر 1388ساعت 20:52  توسط نیلوفر  | 

گفتگو با خــــــــــــــــــــــدا

در رویاهایم دیدم که با خدا گفتگو میکنم.

خدا پرسید:"پس تو میخواهی با من گفتگو کنی؟"

من در پاسخ گفتم:"اگر وقت دارید."

خدا خندید:"وقت من بی نهایت است..."

پرسیدم:"چه چیز بشر ،تو را سخت متعجب میسازد؟"

خدا پاسخ داد :"کودکی شان،این که آنها از کودکی سان خسته می شوند و عجله دارند که بزرگ شوند و بعد دوباره پس از مدت ها آرزو می کنند باز کودک شوند،این که آنها سلامتی خود را از دست می دهند تا پول به دست آورندو بعد پولشان را از دست می دهند تا سلامتشان را به دست آورند.این که با اضطراب به آینده می نگرند و حال خویش را فراموش میکنند.

+ نوشته شده در  چهارشنبه دهم تیر 1388ساعت 0:46  توسط نیلوفر  | 

                    

رفیقا میگن فراموشت کنم

بگذرم از تو خاموشت کنم

رفیقا میگن فراموشت کنم

هر کودوم یه جوری دل می سوزونن

دل می سوزونن

اما نمی دونن دل می سوزونن

اما اینا نمی دونن

نمی تونم

آخه پیچیده تو جونم عشق تو

برده امونم

نمی تونم نمی تونم

نمی دونم ؟ تو چیکار کردی با من مهربون نا مهربونم

که هنوزم نمی تونم نمیتونم

زندگیمو به تو میرسونم اما نمیشه اما نمیشه اما نمیشه

عیبی نداره بی تو میمونم اما نمیشه اما نمیشه اما نمیشه

تو را پیدات میکنم دورت میگردم

حتی یک لحظه فراموشت نکردم

نمی تونم

آخه پیچیده تو جونم عشق تو

برده امونم

نمی تونم نمی تونم

نمی دونم ؟ تو چیکار کردی با من مهربون نا مهربونم

که هنوزم نمی تونم نمیتونم.............

                                         

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه چهارم تیر 1388ساعت 0:10  توسط نیلوفر  | 

بی نوای دوست گلستان زندان من است؟

تا تو باشی در برم زندان گلستان من است؟

مرغ شب خوابید و من با یاد تو بیدارم هنوز؟

دیده نابینا شده مشتاق دیدارم هنوز؟

مینویسم نامه ای با اشتیاق،با سلام،با پیام؟

خواهی که جهان در کف اقبال تو باشد؟

خواهان کسی باش که خواهان تو باشد؟

                                                              

+ نوشته شده در  سه شنبه دوم تیر 1388ساعت 22:4  توسط نیلوفر  | 

زندگی دفتر خاطره هاست

خاطراتی شیرین ،خاطراتی مغشوش

ما ز اقلیمی پاک که بهشتش نامند

به چنین رهگذری آمده ایم

گذری دنیا نام که ز نامش پیداست مایه ی پستی هاست

ما ز اقلیم ازل ناشناسانه بدین دیر خراب آمده ایم

چو یکی تشنه به دیدار سراب آمده ایم

ما در آن روز نخست تک و تنها بودیم

خبری از یار و معشوغه و فرزند نبود

زندگی دفتری از خاطره هاست

خاطراتی که از تلخی رگ جان می گسلد.......

+ نوشته شده در  یکشنبه سی و یکم خرداد 1388ساعت 10:24  توسط نیلوفر  | 

آسمان آبی تر
 آب آبی تر
من درایوانم رعنا سر حوض
 رخت می شوید رعنا
برگ ها می ریزد
 مادرم صبحی می گفت :‌ موسم دلگیری است
 من به او گفتم : زندگانی سیبی است ‚ گاز باید زد با پوست
 
زن همسایه در پنجره اش تور می بافد می خواند
 من “ودا” می خوانم گاهی نیز
 طرح می ریزم سنگی ‚ مرغی ‚ ابری
آفتابی یکدست
 سارها آمده اند
تازه لادن ها پیدا شده اند
من اناری را می کنم دانه به دل می گویم
خوب بود این مردم دانه های دلشان پیدا بود

می پرد در چشمم آب انار : اشک می ریزم
 مادرم می خندد
 رعنا هم

+ نوشته شده در  شنبه نهم خرداد 1388ساعت 14:51  توسط نیلوفر  | 

تنــــــــها با او!

رفت ودل منم با خودش برد !

نمیدونم کجا ؟!!!
ولی میدونم که  جاش مطمئنه!

تنها شدن تلخه !ولی چیزی که به کشیدن این تلخیها می ارزه شیرینیه لحظه دیداره!

ولی حالا منم و من سرگردون !

منم وتنهایی طول و درازم!

منم و هزارتا پوچی.............

همیشه  خودمو توجیح کردم .توجیحی برای دور بودن . توجیحی برای دلتنگ شدن و توجیحی برای..........همه چیزم!

من کسی را دارم که به بودنش افتخار میکنم .نه اینکه به کس دیگه !نه!

بلکه به خودم .

اونه که تنهاییهام رو  با نفسهاش پر میکنه!

نفسهایی که از یه دل پاک بیرون میزنه !

درست مثه اشک روی دل گل

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم اردیبهشت 1388ساعت 23:14  توسط نیلوفر  | 

رو مگردان

باز  هم لحظه ها  غصه دار است        

                                              فـصلهای دلـــم بــــی بـهار است

یــک نفــر  نیــست   من را  بفهمـد

                                              درب تنهـــــــایی  ام  را  ببنــــدد

گلـــه من بــا  دلی  سرد و خاموش

                                              کــرده تنهـــایی ام را  فرامــوش

درد  ســــنگین  و  دلخســـــتگی را

                                              شــک و تردیــد ،دلبســـــتگی را  

می نهـــم  هر چــه دارم   به پایـت

                                              آه  ای  هرچـه   دارم   برایـــت

این منـــم ، به نشــانی  به راهــت

                                             مرغ   رام  دل   بـــی   پناهــــت

ای صـــمیمی  تــرین  یار هستی

                                             پای   به پای  نگاهـــم  نشـــستی

آمـــدی قـلـــب من  را  ربــــودی

                                            ناگهان ،  از  دلــــم  پر  گشــودی

رفته ای ،ای به راهت  دو  بیتی

                                            ای نـــگاهت ،  نــگاه  دو  بیتـــی

پا بــرون می نهـــی  از دل  من

                                            ای   ز  دنیا  فقــط  حاصــل  مــن

کرده ای بــا  دلـــم  نا سپاســـی

                                            گفــته  بودی  مرا  می شنــاســـی

رنـــگ زرد  و عجیـــب  تنفـــر

                                           کرده  عمــق  نــگاه  تو  را  پـــر                             

ای ز احساس  من  پا  کشیـــدی

                                           طعــم  تلـــخ  جدایـــی  چشیــــدی

ای  صمیمی  ترین  یار  هستی

                                           پای   به پای  نـگاهـــم  نشـــستی

ای  به   شبهای   تارم    ستاره

                                          قلــب  من را  صـد ا کـن  دوبـاره

ای  به  فریاد  قلب  من  رسیده 

                                          رنج    تنهـــایــی ام   را  کشـــیده

 شاعر:مریم رحمتی ۱۵ سال از اصفهان

+ نوشته شده در  شنبه دوازدهم اردیبهشت 1388ساعت 18:31  توسط نیلوفر  | 

   یکی  درد  و یکی  درمان   پسندد  

                                                          یکی وصل و یکی هجران پسندد.


من از درمان ودردو وصل وهجران    

                                                             پسندم  آنچه    را     جانان    پسندند.
 

 

بر گرفته از عزیزی که خودشونو کامل معرفی نکردن .

ولی به هر حال با تمام وجود :

متشکرم 

+ نوشته شده در  یکشنبه هجدهم اسفند 1387ساعت 0:11  توسط نیلوفر  | 

سلام

دوست دارم اولین شعری رو که تو وبم میگذارم اونی باشه که اولین کس برام میفرسته

+ نوشته شده در  یکشنبه یازدهم اسفند 1387ساعت 23:56  توسط نیلوفر  |